سینمای مستند ایران سندهای ارزشمندی از واقعیت های جامعه ی ایرانی در تاریخ یک صد ساله ی خود ثبت کرده است. این سینما برای تصویر کردن شرایط این سرزمین توانسته با وجود همه ی قید و بندها، از سال های دور، دوران انقلاب، دوران جنگ و نیز دو دهه ی اخیر ...

"احمد جان میرزایی"کارگردان مستند"یکی از هزاران" گفت:"این مستند یک فیلم دینی بدون تبلیغات اغراق آمیز است که بدون شعار و زیاده گویی صحبت خود را بیان می کند.

در گرما گرم روزهای انتخاباتی ترانه ی"یار دبستانی من"بارها در میان مردم زمزمه و خوانده شد. آهنگ و ترانه ای که این بار بهانه ای شده است برای خان جهانی، کارگردان مستندهایی چون: خاطرات یک قاضی، کلید، من یک لیدر هستم و ... تا به شکل گیری و پیرامون آن بپردازد.

مستندهای ورزشی، کیفیت ها و نقاط مثبت زیادی دارند که موفقیت فیلم شما را آسان تر می کنند؛ زیرا ساختار کشمکش در آنها نوعاً بزرگتر از شخصیت های زندگی روزمره است. در این جا برخی از نکات برای ارتباط با مستند هایی که بر روی ورزش متمرکزند بیان می شود:

"مصطفی جلالی فخرگ گفت:"تهران انار ندارد، یکی از معدود فیلم های مستندی است که نشان می دهد می توان در این سینما هم به ساختاری دست پیدا کرد که برای مخاطبان پرشمارتری جذاب باشد ...