این نکته که در برخورد فیلمساز مستند با چنین مضامینی‏ ساختار فیلم تا چه اندازه در خدمت هنری یا هنرمندی که فیلم از روی آن ساخته می شود قرار می گیرد یا تا چه اندازه‏ اثر ساختار سینمائی اش را حفظ می کند می تواند مهم ترین چالش پیش روی فیلم ساز مستند باشد.

آغاز نشست هایی با تعدادی مستندساز، آن هم با عنوان نشست تخصصی، نکته ی دیگری بود که در پس ظاهر مثبت و ایجاد ارتباط دوسویه ی میان مدیران جدید و مستندسازان، باز هم چیز دیگری را به ذهن متبادر می ساخت ...

... و کار ما نه رئالیسم، که سوررئالیسم بود؛ ما قصه گو بودیم؛ خیال پرداز بودیم. به همین دلیل است که هرگز نتوانستیم با جنبش مستند کنار بیائیم. فیلم های مستند از شعر شروع کردند و به نثر ختم شدند. ما قصه گوها با ناتورالیسم شروع کردیم و سر از خیالپردازی در آوردیم.

به اعتقاد من به لحاظ بیننده اتفاق خاصی نمی افتد. چون این جشنواره مهمانان خاص خودش را می تواند جذب کند و اتفاقا امسال  بهتر هم می تواند دیده شود؛ چون اصفهان برای بسیاری از مهمانان مکان خوشایند و قابل قبولی است. پس ما از بابت مهمانان داخلی و خارجی نگرانی خاصی نداریم.

فیلم با به تصویر کشیدن کوچک ترین اجزایی که نشان از زندگی آدم بر این کره ی خاکی دارد، یعنی تکه های شکسته ی ظروف سفالی، آغاز و به کلیت زندگی می رسد؛ که از نظر کارگردان عبور از کوچه باغ زندگی و رسیدن به بی انتهایی روشن است ...